گفت‌وگوی صریح تسنیم با مهدی الفتی/ برای ژیمناستیک ایران تاریخ ساختم!
- 26 مهر 1405 – 11:35
- اخبار استانها
- اخبار گلستان
مهدی الفتی ژیمناست پرافتخار کشورمان از مشکلات و بلاتکلیفی ژیمناستیک و عدم حمایت مسئولان از این رشته گلایه کرد.
استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از گرگان، بعضی ورزشکاران با یک مدال شناخته می‌شوند و بعضی دیگر با مسیری که برای رسیدن به آن مدال طی کرده‌اند؛ مسیری که در آن، هر پرش می‌تواند حاصل سال‌ها تمرین، هر فرود نتیجه عبور از اضطراب و هر سکو روایت ایستادن در برابر محدودیت‌هایی باشد که کمتر دیده می‌شوند.
مهدی الفتی، ژیمناست گرگانی ایران، از آن دسته ورزشکارانی است که برای روایت زندگی حرفه‌ای‌اش نمی‌توان فقط به رنگ مدال‌ها بسنده کرد؛ داستان او، هم روایت پرواز در ارتفاع رقابت‌های جهانی است و هم حکایت دشواری‌های ماندن در قله ورزش قهرمانی.
الفتی با تخصص در ماده پرش خرک، جایی که فاصله میان اجرای موفق و یک اشتباه کوچک می‌تواند سرنوشت سال‌ها تلاش را تغییر دهد، نام خود را در تاریخ ژیمناستیک ایران ثبت کرده است. او در بازی‌های آسیایی هانگژو که در سال 2023 برگزار شد، به مدال نقره رسید؛ موفقیتی که جایگاه ژیمناستیک ایران را در یکی از مهم‌ترین رویدادهای قاره‌ای ارتقا داد. اما این پایان مسیر نبود.
یک سال بعد، در المپیک پاریس 2024، الفتی به‌عنوان تنها نماینده ژیمناستیک ایران راهی بزرگ‌ترین میدان ورزش جهان شد؛ حضوری که خود، حاصل عبور از مسیر دشوار کسب سهمیه المپیک بود.
در پاریس، الفتی به فینال پرش خرک رسید و در میان هشت ژیمناست برتر این ماده، جایگاه هفتم را به دست آورد. شاید در نگاه نخست، رتبه هفتم در رقابتی بدون مدال، نتیجه‌ای معمولی به نظر برسد؛ اما برای رشته‌ای که حضور در چنین سطحی سال‌ها دور از دسترس ژیمناستیک ایران بود، این نتیجه معنایی فراتر از یک رتبه داشت.
الفتی نشان داد که ژیمناست ایرانی می‌تواند در صحنه المپیک نه فقط حاضر باشد، بلکه برای قرار گرفتن در جمع برترین‌های جهان رقابت کند.
این مسیر در سال 2025 نیز ادامه یافت؛ جایی که الفتی در مسابقات قهرمانی آسیا در کره جنوبی به مدال طلا رسید. او در بازی‌های آسیایی آیچی ـ ناگویا 2026 بار دیگر توانایی خود را در سطح قاره به نمایش گذاشت و با کسب مدال نقره پرش خرک، دومین نقره آسیایی خود را به کارنامه‌اش افزود.
این بار نیز فاصله امتیازی او با سکوی نخست اندک بود؛ نشانه‌ای از رقابتی نزدیک در سطحی که جزئیات فنی، آمادگی بدنی و کیفیت اجرای هر حرکت می‌توانند تفاوت میان طلا و نقره را رقم بزنند.
بااین‌حال، پشت این موفقیت‌ها پرسش‌هایی جدی قرار دارد. چگونه می‌توان دستاوردهای یک ورزشکار را به مسیری پایدار برای پیشرفت یک رشته تبدیل کرد؟ ژیمناستی که سهمیه المپیک گرفته، به فینال رسیده و در آسیا مدال‌آوری کرده، برای ادامه مسیر چه امکانات، برنامه‌ریزی و حمایتی نیاز دارد؟ آیا ساختار ورزش کشور می‌تواند قهرمانان خود را پس از رسیدن به قله نیز همراهی کند؟
در گفت‌وگوی پیش‌رو، با مهدی الفتی از مسیر رسیدن به سکوهای قهرمانی، تجربه ایستادن در برابر برترین‌های جهان، مدال‌های آسیایی، سختی‌های ژیمناستیک ایران و دغدغه‌هایش برای ادامه راه سخن می‌گوییم.
تسنیم: مسابقات آسیایی ناگویا را با مدال نقره به پایان رساندید؛ سطح رقابت‌ها چه‌طور بود و ارزیابی خودتان از این نتیجه چیست؟
الفتی: مسابقه بسیار سختی را پشت سر گذاشتم؛ چون بهترین‌های المپیک و جهان در این رقابت‌ها حضور داشتند. من در ماده پرش خرک با 6 نماینده المپیکی رقابت کردم و خدا را شکر با لطف خداوند و دعای خیر مردم توانستم سربلند از این آزمون بیرون بیایم و به مدال نقره برسم.
خوشحالی دیگر من، جدا از نتیجه‌ای که خودم به دست آوردم، بابت عملکرد کلی ملی‌پوشان ژیمناستیک و پیشرفت این رشته است. بچه‌های ژیمناستیک در این مسابقات واقعاً گل کاشتند.
ژیمناستیک ایران به‌طور مستمر رو به جلو حرکت می‌کند و این اتفاق برای من بسیار ارزشمند است. زمانی آرزوی ما فقط این بود که بتوانیم روی سکوی آسیا قرار بگیریم، اما امروز در همین مسابقات آسیایی پنج فینالیست داشتیم و دو مدال کسب کردیم. این نشان می‌دهد که ژیمناستیک ایران در مسیر پیشرفت قرار گرفته و ظرفیت‌های بیشتری برای موفقیت دارد.
تسنیم: رقابت فینال پرش خرک، حرکت نخست شما امتیاز بسیار بالایی داشت. درباره این اجرا و رکوردی که ثبت کردید حرف بزنید.
الفتی: حرکت اولی که اجرا کردم، حرکتی است که به نام خودم ثبت شده است. بعد از المپیک پاریس، قوانین جدیدی در ژیمناستیک اعمال شد و نمرات مربوط به سطح حرکات کاهش پیدا کرد.
بر اساس این قوانین، زمانی که ورزشکار حرکت خود را به‌درستی و با کیفیت لازم به پایان می‌رساند، داوران می‌توانند یک‌دهم امتیاز تشویقی به او بدهند. در اجرای حرکت اول من هم این اتفاق افتاد و امتیاز 15.1 برایم ثبت شد.
تا پیش از این، بالاترین امتیازی که در این ماده ثبت شده بود 14.9 بود و من با کسب امتیاز 15.1 توانستم این رکورد را جابه‌جا کنم. این اتفاق برای خودم اهمیت زیادی داشت؛ چراکه حاصل تمرین‌های سخت و تلاش مستمر بود و توانستم در سطحی بالا توانایی خودم را نشان بدهم.
تسنیم: در پرش دوم امتیاز شما کمتر از حد انتظار بود. آیا به نحوه داوری اعتراض داشتید؟
الفتی: در پرش دوم، قدم برداشته بودم و به همین دلیل انتظار داشتم امتیازم شرایط بهتری داشته باشد. با این حال، سرداور مسابقه اهل فیلیپین بود؛ همان کشوری که اصلی‌ترین رقیب من از آن می‌آمد. در جریان داوری، جریمه بیشتری برای من درخواست شد و در نهایت امتیازم کمتر از حد انتظار بود.
ما همان‌جا این امکان را داشتیم که به نتیجه اعتراض کنیم، اما متأسفانه فدراسیون ژیمناستیک وضعیت مشخصی ندارد و به‌اصطلاح روی هواست. در آن شرایط، کسی نبود که موضوع را به‌صورت جدی پیگیری کند. این مسئله برای من ناراحت‌کننده بود؛ چون در رقابت‌هایی با این سطح، جزئیات داوری و پیگیری به‌موقع اعتراض‌ها می‌تواند در نتیجه نهایی تأثیرگذار باشد.
وقتی ورزشکار در میدان مسابقه با چنین شرایطی روبه‌رو می‌شود، انتظار دارد فدراسیون و مسئولان مربوطه از حقوق او دفاع کنند اما چون فدراسیون وضعیت مشخصی ندارد و اصطلاحاً روی هواست، کسی پیگیر کار نشد.
تسنیم: پس از بازگشت از مسابقات چه احساسی داشتید؟ آیا به ادامه مسیر حرفه‌ای خود فکر کرده‌اید؟
الفتی: وقتی از مسابقات برگشتم، خستگی راه و سفر همچنان در تنم بود. به این فکر می‌کردم که با تمام زحماتی که کشیده‌ام، سختی‌هایی که در اردوهای مختلف تحمل کرده‌ام و آسیب‌هایی که دیده‌ام، واقعاً چه اتفاقی افتاده و حاصل این همه تلاش چه بوده است؟
من در این مدت هر کاری که از دستم برمی‌آمد برای ژیمناستیک انجام دادم. از المپیک پاریس تا مسابقات اخیر، همواره برای رسیدن به سکو تلاش کردم و توانستم افتخاراتی به دست بیاورم. تاریخ‌سازی کردم، پرچمداری کاروان ایران در المپیک را برعهده داشتم، حرکات ابداعی‌ام را به نام خودم ثبت کردم و مدال طلا هم به دست آوردم. با وجود همه این اتفاقات، این سؤال برایم مطرح است که مسئولان برای من چه کرده‌اند؟
ورزشکار برای رسیدن به این جایگاه، سال‌ها تلاش می‌کند، از بسیاری از مسائل شخصی خود می‌گذرد، در اردوها حضور پیدا می‌کند و فشار تمرین‌ها و آسیب‌های ورزشی را تحمل می‌کند. طبیعی است که انتظار داشته باشد در کنار این تلاش‌ها، حمایت و توجه مناسبی هم وجود داشته باشد. من تمام توانم را برای سربلندی ژیمناستیک ایران گذاشته‌ام و حالا می‌خواهم بدانم در برابر این همه تلاش، چه حمایتی از من صورت گرفته است.
تسنیم: چه انتظاری از مسئولان استان و شهر گرگان دارید؟
الفتی: سؤال من دقیقاً همین است؛ مسئولان شهری گرگان برای من چه کاری انجام داده‌اند؟ من کاری به هزینه‌هایی که برای سایر رشته‌های ورزشی انجام می‌شود ندارم و قصد مقایسه رشته‌ها را هم ندارم.
حرفم این است که من به‌عنوان ورزشکاری که این عناوین و افتخارات را به دست آورده‌ام، برای کشورم و ژیمناستیک ایران تاریخ‌سازی کرده‌ام و در رقابت‌های مهم بین‌المللی روی سکو رفته‌ام، می‌خواهم بدانم مسئولان برای من چه کرده‌اند؟
انتظار من این است که این افتخارات دیده شود و حمایت از ورزشکار فقط به زمان برگزاری مسابقات یا لحظه کسب مدال محدود نماند. ورزشکار برای حفظ جایگاهش به پشتیبانی مستمر نیاز دارد. وقتی ورزشکاری در سطح المپیک و مسابقات آسیایی رقابت می‌کند و برای کشورش افتخار به دست می‌آورد، باید شرایطی فراهم شود که بتواند با آرامش و انگیزه بیشتری مسیر حرفه‌ای خود را ادامه دهد.
تسنیم: با وجود انتقادهایی که مطرح کردید آیا بین مسئولان استانی کسانی هم بوده‌اند که از شما و ژیمناستیک حمایت کنند؟
الفتی: بله، لازم می‌دانم از آقای برزمینی، مدیرکل ورزش و جوانان استان گلستان، تشکر کنم. ایشان کمک‌های زیادی به ژیمناستیک استان کرده‌اند و همواره جویای احوال من بوده‌اند. این توجه و پیگیری برای من ارزشمند است و از ایشان قدردانی می‌کنم.
همچنین از استاندار گلستان به‌دلیل نگاه ویژه‌ای که به من داشته‌اند تشکر می‌کنم. از آقای عیسی سنگدوینی هم که برای برگزاری اردوی تیم ملی کمک کردند، کمال تشکر را دارم. این حمایت‌ها قابل تقدیر است؛ اما در کنار قدردانی از افرادی که همراهی کرده‌اند، همچنان انتظار دارم حمایت از ورزشکاران افتخارآفرین به شکلی پایدار و متناسب با جایگاه و دستاوردهای آنان دنبال شود.
انتهای پیام/